درس سى و پنجم « 1 » خير كثير ؛ « زهراى اطهر ( س ) » سورهء مباركهء كوثر - كه بر وزن فوعل و به معناى خير كثير است - در بارهء صديقهء طاهره ، حضرت فاطمه زهرا ( س ) نازل شده است . اگرچه احتمالات زيادى در اين‌باره وجود دارد ، ولى آياتى كه ذيل آيهء اوّل آمده است شاهد بر اين مطلب است ؛ خصوصاً وقتى مىفرمايد : ( إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ ) ، آن كسى كه تو را در معرض شِيْن و بدگويى قرار مىدهد و پشت سر تو مىگويد : « هذا رَجلٌ ابتَر » بدان كه خودش اين چنين است و فرزندى نداشته و اثرى از او نخواهد ماند ؛ اما ما به تو كوثر عطا كرديم . « 2 » پس معلوم مىشود كه كوثر با ( إِنَّ شانِئَكَ هُوَ

--> ( 1 ) . اين درس در جلسهء چهل و پنج خارج اصول ( قطع ) معظم له ايراد گرديده است . ( سيرى كامل دراصول فقه ، چاپ اول ، ج 9 ، ص 483 ) ( 2 ) . اعجاز اين سوره : اين سوره سه پيشگويى بزرگ را در بردارد : - از يك سو اعطاى خير كثير را به پيامبر ( ص ) نويد مىدهد اگرچه « اعطينا » به صورت فعل ماضى است ، ولى ممكن است از قبيل مضارع مسلم باشد كه در شكل ماضى بيان شده است . و « خير كثير » تمام پيروزيها و موفقيتهايى را كه بعداً نصيب پيامبر اكرم ( ص ) شد و هنگام نزول اين سوره در مكه قابل پيش‌بينى نبود ، شامل مىشود . - از سوى ديگر ، خبر مىدهد كه پيامبر ( ص ) بدون عقبه نخواهد بود ، بلكه نسل و دودمان او به طور فراوان در جهان وجود خواهند داشت . - از سوى سوم خبر مىدهد كه دشمنان او ابتر و بىدنباله خواهند بود ، اين پيشگويى نيز تحقق يافت ،